เ ป้่ า ห ม า ย ห น่ ะ มี แ ต่ ค ว า ม สุ ข นั้ น อ ยู่ ร ะ ห ว่ า ง ท า ง    ค ว า ม สำ เ ร็ จ เ ป็ น สิ่ ง ที่ ดี

แ ต่ ก ร ะ บ ว น ก า ร สู่ ค ว า ม สำ เ ร็ จ นั้ น  ต้ อ ง มี ค ว า ม สุ ข แ ล ะ รื่ น ร ม ย์ อ ยู่ เ ส ม อ

 

อินทผลัมไทย

    ปลายปี พ.ศ.2549 ขณะนั้นมีความคิดจะพัฒนาที่ดินที่มีอยู่ จากเดิมที่ปลูกพืชไร่แบบเกษตรเคมี จึงหันมาปลูกต้นไม้ยืนต้นและไม้ผล โดยเจตนาที่จะพึ่งพิงธรรมชาติอย่างเต็มรูปแบบ  แล้วเราจะปลูกอะไรทีไม่ต้องไปดูแลมากมายนัก เพราะผมมีอาชีพค้าขายและใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในเมืองหลวง ด้วยระยะทางจากบ้านถึงสวนรวม 200 กิโลเมตร จะพอมีเวลาได้ไปดูแลก็เฉพาะในช่วงวันหยุดเท่านั้น หากวันใดที่ไฟแห่งการปลูกต้นไม้มอดดับลง ต้นไม้เหล่านั้นต้องมีชีวิตและพึ่งพาตนเองจากธรรมชาติได้ จึงนึกไปถึงต้นไม้ในทะเลทราย ที่ไม่มีใครปลูกแต่ก็งอกงามออกจากเมล็ด เติบโตเป็นต้นอินทผลัมที่สูงใหญ่ บางต้นมีอายุนับร้อยปี โดยปราศจากผู้คนดูแล

มกราคม พ.ศ.2550 จะเป็นพันธุ์ไหนก็อย่าให้มาเป็นอุปสรรค์ที่จะเริ่มปลูก อินทผลัมจึงได้ถือกำเนิดขึ้น ณ.สวนเอ๊าะเจ๊าะแอ๊ะแจ๊ะ แห่งนี้

มกราคม พ.ศ.2552 อินทผลัมในสวนเริ่มให้ผลผลิตครั้งแรก เมื่อต้นอายุได้เพียงสองปี นับจากวันที่เขางอกออกจากเมล็ด